Νίκος & Παντελής Σωτηριάδης

ΒΛΑΣΤΟΤΕΧΝΗΜΑΤΑ

By: Αθηνά Σχινά

Στις μέρες μας όλο και περισσότεροι άνθρωποι ενδιαφέρονται για τις τύχες αυτού του πλανήτη. Η φύση καταστρέφεται, εξαντλώντας ανησυχητικά και τις τελευταίες της δυνατότητες αποκατάστασης. Η ευαισθητοποίηση μας ωστόσο, μα εκτός αυτής οι αντιστάσεις μας ιδιαιτέρως, έχουν αμβλυνθεί, επαφιέμενες στην μετάθεση ευθυνών, στην συνεχή αναβολή και εντέλει στην αδυναμία ουσιαστικής και ανασταλτικής παρέμβασης.

Η τέχνη απο την άλλη πλευρά,όπως και ο στοχασμός, έχουν να αντιμετωπίσουν – λόγω της κρισιμότητας των καιρών – τα δικά τους εκφραστικά αδιέξοδα. Αδιέξοδα πειστικής μετάδοσης, μεθοδολογικής σθνοχής και αποτελεσματικής επιρροής, καθώς και καθοριστικής συμμετοχής στα κοινωνικά προβλήματα.

Το ζήτημα ωστόσο της μη αναστρέψιμης εξάντλησης των πόρων της φύσης και της χρησιμοθηρικής αντίληψης της εκμετάλευσής της, από την κατάχρηση της ανθρωποκεντρικής παρανόησης των δικαιομάτων του πολιτισμού – με την μορφή που τον γνωρίσαμε ήδη, - έχει πάψει πλέον να αφορά αποκλειστικά και μόνον το περιβάλλον ή την σχετική κινδυνολογική ρητορεία.Σήμερα τα ανακύπτοντα αυτά προβλήματα άπτονται άμεσα των ψυχοκοινωνικών και οικονομικών παραμέτρων, καθώς και της φιλοσοφίας. Κι όχι μόνο θα έλεγα. Διαπλέκονται με το ήθος, την συμπεριφορά και τν στάση ζωής, πολύ δε περισσότερο με την δεοντολογία και τις κατευθυντήριες της δημιουργικότητας.

Πόσο μάλλον όταν η τέχνη, μέσω των έργων και της καλλιτεχνικής διατύπωσης, επιζητεί να παίξει έναν δεκδικητικά αφυπνιστικό, πρωταρχικό ρόλο, όπως άλλωστε η προκείμενη αναγκαιότητα τον εγκαλεί. Το αίτημα δεν είναι τεχνητό, ούτε πρωθύστερο, αλλά υπαγορεύεται ως εγγενές και υπάρχον για την σημασία της τέχνης της ζωής μας.

Φυσικά το καλλιτεχνικό γεγονός δεν πραγματοποιείται με στόχο να κηρύξει κάποιες αλήθειες. Στοχεύοντας στη σχετικότητά τους με βάση την συνειδησιακή επαγρύπνιση, δεν διαθέτει αποδεικτικές διαδικασίες, όπως ένας συλλογισμός. Μολαταύτα, επιτελεί δραστικότερο έργο καλλιέργειας και μεταστροφής, τόσο των αντιλήψεων όσο και των νοοτροποιών. Μέσα από τις μορφές και την παρουσία της η τέχνη – αγκαλιάζοντας πλέον την πρόθεση, το μέσον και το οργανωτικό της ολοκλήρωμα, εντασσόμενο στις συνήθειες της συναναστροφής – χρησιμοποιεί ιδιώνυμα την γλώσσα που προτείνει, θέτοντας ορισμένα ερωτήματα. Ενεργοποιώντας την αισθητηριακή νόηση, υπαινίσσεται η τέχνη αλλά δεν ρητορεύει. Αντίθετα, υποβάλλει καταστάσεις, τροχιοδρομώντας τις αναζητήσεις μας και παρηγορώντας τη υπαρξιακή μας αγωνία.

Το «περιβάλλον» που δημιούργησε ο Νίκος Σωτηριάδης εντάσσεται σε αυτές τις παραμέτρους. Ο καλλιτέχνης μεταπλάθει μια σειρά ερωτημάτων κι ευρήτερων προβληματισμών μέσα από τη συναπτόμενη σειρά έργων που παρουσιάζει. Επιλέγει το φυσικό τοπίο και τα δεδομένα που αυτό του προσφέρει, ως πλαίσιο. Δεν προσπαθεί να εξεικονίσει με αφηγηματικότητα μια αλυσίδα διεργασιών, αντιπαρατιθέμενος στις λειτουργείες και στις πρακτικές των σχέσεων φύσης / ανθρώπου. Αντλώντας ο καλλιτέχνης εναύσματα από την παρατήρηση της πραγματικότητας και από τις καταθέσεις του συλλογικού ασυνειδήτου, περνά σε ένα βαθύτερο επίπεδο. Σε εκείνο της μεταποίησης, της αλληγορίας, των συμβολιστικών λειτουργιών και της παραβολικής εκφοράς. Διασυνδέει και μεταμορφώνει καταστάσεις, μετουσιώνει σημασίες και παρεμβαίνει ενεργά, υιοθετώντας μεταμφιεσμένους συσχετισμούς με εναλλακτικές τοποθετήσεις του βλέμματος μιας ενδοχώρας αντικρυσμάτων.

bull • Η Απαγωγή γλυπτό της Ευρώπης βρίσκεται μπροστά από την ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο. bull Αθηνά Σχινά είναι κριτικός τέχνης, ιστορικός τέχνης και καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Αθήνας

Εκείνων που έχουναποθησαυριστεί από τις επιπτώσεις στο υποσυνείδητο. Καταγράφει, διατυπώνει και επενεργεί στα ανακύπτοντα προβλήματα, υποδυόμενος αναπαραγωγικά την φύση, μέσα αφ’ενός από τις ζωτικές της λειτουργίες, τις ανακυκλωτικές της δυνάμεις, τις μορφογενετικές της ιδιαιτερότητες και την λυσιτελή της καταστροφική διάσταση εσωγενών και εξωγενών παραγόντων. Γνωρίζουμε ότι τα ανθρώπινα τεχνητά επιτεύγματα έχουν φτάσει μέσα από κατάλληλους χειρισμούς να υποκαθιστούν προσομοιωτικά ουσιαστικές αναγκαιότητες. Η χλωροφύλλη μέσω του αλαζονικού τεχνολιγικού ευρήματος παίρνει στις μέρες μας άλλες μορφές, ερήμην των ισορροπιών τις οποίες στηρίζει. Μπορούμε με τη βοήθεια τηςπλασματικής και κατακλύζουσας εντυπωσιομανίας να την αντικρύσουμε ως μέταλλο, φθορίζον φως, γυαλί, ηλεκτρονική αναπνοή. Αναπνοή ωστόσο χωρίς ζωή, χωρίς φυσική και μεταφυσική δυνατότητα, με μυστικά τεχνάσματα αλλά χωρίς οντολογικό και κυρίως υπαρξιακό μυστήριο.

Ο Νίκος Σωτηριάδης δεν αρνείται και δεν προσκολλάται σε καμία από τις απόψεις που θα καθιστούσαν μεροληπτική την αυτονομία της παρουσίας των έργων του. Υποδεικνύει και καταθέτε, φωτίζει και τονίζει διλήμματα και αδιέξοδα. Αναγνωρίζει τη γοητεία της ματαιότητας και την αιγλοβολία της φαντασμαγορίας, υπονομεύοντας τις εντυπώσεις με τη ίδια φαινομενολογία.

Απομιμούμενος, σύμφωνα μς τους όρους του Αριστοτέλη, τη σπουδαία και τέλεια πράξη της δημιουργίας, αφομοιωμένης στα έργα του με την αναπαραγωγική διάσταση τη τέχνης, μας παρουσιάζει τις δυο όψεις του προσώπου του Ιανού πάνω στο ίδιο νόμισμα.

Η λιμνοθάλασσα του Αγίου Νικολάου είναι μια μήτρα. Μήτρα ανοιχτή στις διελεύσεις των σημασιών και χοάνη αναγωγών και συνειρμών. Γύρω από αυτήν και κυκλοτερώς στη μυθική διάσταση του χρόνου, επιτελούνται φαινόμενα και γεγονότα. Της γέννησης και της φθοράς, της επανεμφάνισης και της μεταμόρφωσης, γεγονότα λοιπόν και μορφώματα που σχετίζονται με πρωταρχικές λειτουργίες στα βασκά στάδια της εκδίπλωσης ενός μικρόκοσμου που προβάλλεται σε μεγακλίμακες αλλά και αντιστρόφως. Η φωτιά είναι ο καταλύτης για το χαμό και το θαύμα. Και ο Νίκος Σωτηριάδης μένει στο μεταίχμιο. Ακροβατεί στα όρια των διαρρυθμιστικών, αλλά και των μεταρρυθμιστικών της ισορροπιών. Δεν αναιρεί τίποτε, απλώς έμμεσα μεταθέτει, αντιπαραβάλλει και υποδόρεια μεταστρέφει την α-πορία μας, προβάλλοντας στο αντίκρυσμα της καλλιτεχνικής χειρονομίας τη διάσταση της χαρμολύπης του τραγικού. Της ευφροσύνης περισσότερο ενός δράματος που παίζεται καθημερινά με τη επιλήσμονα συνενοχή μας και τον αφοπλιστικό μας Επικουρισμό. Η κριτική παράμετρος του «περιβάλλοντος» εστιάζεται στο κέντρο. Εκεί που συνοψίζονται όλες οι χωροχρονικές και μορφοσχηματικές διαδικασίες της ολοκλήρωσης του έργου. Πάνω στο νερό. Στις επιφάνειες που αντανακλούν το βάθος της ενάλιας ζωής, την έκταση και τις διεργασίες του χρόνου, το ανεστραμμένο καθρέφτισμα ενός βλαστοτεχνήματος που ισορροπεί ανάμεσα στη φύση και στο ανθρώπινο κατόρθωμα, στην αλήθεια και στην εντύπωση, στις οργανικές και στις ανόργανες λειτουργίες, στις έννοιες της στιγμής και της διάρκειας με συμβιωτικά αντιφατικό περιεχόμενο. Μα πάνω απ’ όλα ο Νίκος Σωτηριάδης μας θέτει ερωτήματα. Μας φέρνει αντιμέτωπους μπροστά στο εφευρημένο και στο τυχαίο, στη βούληση και στη μοίρα, στο επίτευγμα και στην τέχνη, στις υπεξαιρεμένες λειτουργίες και στο εναγώνιο αποτέλεσμα, στην εντύπωση τέλος και στη φυσιογνωστική ουσία του προβλήματος. Μ’ αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο συνεχίζει να αναπτύσσει μια εκφραστική πορεία που ξεκίνησε πριν καιρό αλλά, αναπτύσσοντάς την, εμπλούτίζει και διευκρινίζει την κωδική του γλώσσα, που έχει γίνει πιο μεστή πλέον, περιεκτική και υποβλητικά μεταδόσιμη.

Personal Contacts
strom Nikos Sotiriades
GSM: +30 69 44 41 33 73
email: nikos@sotiriades.eu

http: sotiriades.eu
Work Shop Address
Ikarou 2 & Em. Pothou str.
Agios Nikolaos, Crete, Greece, EU, 721 00
tel.: +30 2841 028664; fax: +30 2841 025616

GPS: 35.18689, 25.71327

Mo, Th, Sa: 09:00 - 15:00
Tu, We, Fr: 09:00 - 15:00 / 17:00 - 21:00
Su: Closed
Personal Contacts
strom Pandelis Sotiriades
GSM: +30 69 77 29 07 04
email: pandelis@sotiriades.eu

http: sotiriades.eu
Copyright © Sotiriades.eu Designed by WsS Μπιαλεκ Καρελ 2.011